Antipodo

Antipodo toont een menselijke figuur, wiens voorkomen echter niet helemaal blijkt te kloppen. Door de voeten van de figuur achterstevoren te plaatsen refereert kunstenaar Iván Argote aan historische ideeën over mensen die 'aan de andere kant van de aarde' leven. Doorheen de geschiedenis werden deze ‘anderen’ vaak afgebeeld als semi-monsterlijke wezens. Deze afbeeldingen vertellen zo hoe 'de ander' vaak met vrees en verachting beschouwd wordt.  

Het woord 'antipode' (anti – tegenovergestelde, pode – voet) is ontstaan in het oude Griekenland om een territorium aan de andere kant van de wereld te benoemen. Tijdens de middeleeuwen transformeert de betekenis van het woord en wordt het geïnterpreteerd als 'met omgekeerde voeten'. Vreemd genoeg verschijnen dit soort fantasiepersonages met omgekeerde voeten ook in precolumbiaanse mythologie, dus uit de tijd vóór de komst van Europeanen in Amerika, zoals de ‘Curupira’ in Brazilië, een bewaker van het bos. 

De bronzen figuur van Argote, genderloos en uit klei geboetseerd, stapt sierlijk vooruit (of achteruit?), op (of van?) de sokkel, met een soort trots en vreugde. Op het Schengenplein kruisen mensen van allerlei levenswandel elkaars pad. Ze stappen door de stad en door het leven op verschillende manieren, maar hebben allemaal dezelfde grond onder hun voeten.

Iván Argote (1983) is geboren in Colombia en woont en werkt in Parijs. Hij maakt voornamelijk sculpturen en videowerk, geïnspireerd door historische monumenten en publieke beelden die verwijzen naar vergeten geschiedenissen, macht en traditie. In zijn praktijk tracht hij het verleden opnieuw zichtbaar te maken en in dialoog te brengen met het heden. 

Antipodo is de uitkomst van de vierde editie van Publiek Figuur, waarbij een hedendaagse kunstenaar wordt uitgenodigd door Kunst in de Stad om een nieuw kunstwerk te creëren en tijdelijk tentoon te stellen in het Stadspark, op een lege oude sokkel. Met de vraag 'Wie of wat plaatsen we vandaag op een voetstuk?' als vertrekpunt biedt de opdrachtenreeks Publiek Figuur tegelijk perspectief op de mogelijke toekomst van kunst in de openbare ruimte en een kritische reflectie op de historische collectie Kunst in de Stad.